کنکاش در خصوص جرم و برخورد با آن در طول زمان دستخوش تحولات جدی و عظیمی شده ‌است. از برخورد کلاسیک و تلاش برای اجرای عدالت مطلق تا مرکز توجه قرار گرفتن شخص مجرم (بررسی زیستی _ روانی ) و سپس توجه به جامعه و دفاع از آن و در ادامه تولد مکاتب انتقادی و مرکز توجه قرار گرفتن بزه دیده، بخشی از این تحولات است. ماحصل تمامی این تلاش ها و بررسی ها را می‌توان در ظهور اندیشه عدالت ترمیمی (Restorative Justice) یافت . اندیشه‌ای که به ‌دنبال ترسیم گونه‌ای از سیاست جنایی در برخورد با جرم است که بتوان در پرتو آن تمامی عوامل سهیم در جرم (بزهکار، بزه دیده ، جامعه محلی، جامعه بزرگ‌تر و سیستم تقنینی- قضایی) را در فرایند رسیدگی و یافتن پاسخ کارآمد برای جرم ، درگیر و دخیل نمود. موضوع عدالت ترمیمی امروزه موضوعی آشنا در بسیاری از کشورها و نظام‌های قضایی جهان می‌باشد و در کشور ایران نیز پس ‌از ورود این موضوع به مباحث دانشگاهی و پیرو انجام مطالعات و پژوهش‌های متعدد علمی، رفته‌رفته وارد سیاست جنایی و نظام تقنینی - قضایی شده ‌است .

   پژوهش حاضر با موضوع "عدالت ترمیمی در اجرا " به بررسی روزنه‌ها و پتانسیل‌های امکان استفاده از اصول، فرآیندها و پاسخ‌های ترمیمی در مرحله اجرای مجازات های نظام کیفری کلاسیک  (Classical Penal System)می‌پردازد و از این بین مجازات‌های حبس ، قصاص و دیه به ‌عنوان مهم‌ترین و شایع‌ترین مجازات‌های کلاسیک برای بحث و بررسی انتخاب گردیده‌اند . علاوه بر آن عدالت انتقالی (Transitional Justice)  به ‌عنوان جلوه‌ای از عدالت ترمیمی، در فصل مجزایی موضوع بحث و بررسی قرار گرفته است.