امروزه اعتیاد به مواد مخدر و روان گردان در اولویت اول آسیب‌های اجتماعی مطرح بوده و مانعی اساسی در مسیر سلامت و سعادت بشریت محسوب می‌شود، به شدت بهداشت عمومی و اخلاق حسنه را متاثر می‌نماید و موجب تهدید در سلامت بدنی و روانی افرادو عاملی اساسی در بد خلقی و ناکارآمدی محسوب می‌شود،

بر این اساس و با توجه به نگرانی نسبت به مشکلات بهداشت همگانی و اجتماعی ناشی از اعتیاد و از آنجا که در جوامع اسلامی تمام جنبه‌های زندگی فردی و اجتماعی با شریعت اسلام مورد تطبیق قرار می‌گیرد، در این نوشته تعدادی از اصول فقهی و حقوقی در اجتناب از مصرف مواد مخدر و همچنین قاچاق این مواد مورد اذعان قرار گرفته است و نویسندگان با هدف تخصیص کاربرد این اصول در مسیر پیشگیری از ابتلای افراد به مواد مخدر و روان گردان نسبت به انطباق مسائل بدیهی در الزام به مراجعه به شرع و عقل دیدگاههای مربوطه را ارائه نموده اند تا با مطالعه این اثر شهروندان درگام دوم انقلاب اسلامی و در مسیر تحقق توسعه پایدار به فضل الهی یاریگری رامبتنی بر امر به معروف و نهی از منکر با اطلاع کامل از مبانی اظهار شده و برای نجات انسان‌ها از آسیب‌های آلودگی به مواد مخدر و روان گردان مد نظر قرار داده و در اجرای آن اقدام نمایند .

مطمئناً این نوشته دارای کاستی‌هایی است که اطلاع مولفین از آن می‌تواند در تکمیل آن موثر باشد.